چرا کرمانشاه زمینِ بازیِ استان‌های همجوار شده است؟ / جلیل آهنگرنژاد
چرا کرمانشاه زمینِ بازیِ استان‌های همجوار شده است؟ / جلیل آهنگرنژاد
مردم در این دایره بازی می‌خورند. چون مدیران مدبر و دلباخته‌ی بومی کرمانشاهی مدام قربانی کوتوله‌ها و زد و بندها می‌شوند و در معاملات پنهان گروهها و منافع تیره‌ی آنان مجال عرض اندام نمی‌یابند و آنان که نقش مهمی در اداره امور اقتصادی، سیاسی و فرهنگی این دیار دارند، اولویتشان هرگز «مردم» نبوده و نخواهد بود.

▫️جلیل آهنگرنژاد- صدای آزادی: «راه‌ها» در معادلات مدیریت امروز، یکی از مهمترین و استراتژیک‌ترین مسائلی هستند که بود و یا نبودشان تعیین کننده‌ی پیشرفت یا عقب ماندگی هر شهر و دیاری محسوب می‌شود. کرمانشاه امروز، بنا بر شواهد بسیار نشان داده که هیچ گونه برنامه‌ی مدون و سازمان‌یافته‌ای برای این امر ندارد اما با کمال حیرت، استان‌های همجوار با برنامه‌ریزی ویژه‌ای در زمین بازی این استان تاریخی در حال تلاش و تکاپو هستند!.  چرا این اتفاق افتاده است؟

▫️ خوب است به این نکته توجه کنیم: این سال‌ها به هر دلیلی کرمانشاه را «یکی از امنیتی‌ترین استان‌های کشور» می‌خوانند (در حالیکه این تحلیل، مصداق بارزی در لایه های اجتماعی ندارد.) تا ضمن این که بسیاری از فرصت‌های مهم سرمایه گذاری و... را از دست ‌مان بگیرند، دیگر استان‌ها هم در این صفحه‌ی شطرنج در پی کیش و مات کرمانشاه باشند. قضیه ای که به وضوح آن را در این ماهها می‌بینیم. نمی‌خواهم مؤثران استان همسایه را در این تحلیل‌های امنیتی مقصر صددرصدی بدانم اما در غیاب یک مهندسی سیاسی-امنیتی در استان کرمانشاه، این زمینِ بازی، رها شده است. 

▫️دردمندانه بگویم که خروجی این «تحلیل‌سازی»ها که به نفع همان استان همسایه رقم خورده، مهمترین‌ترین سنگ بنا برای برنامه‌ریزی‌های کلان توسعه است و در هر برنامه‌ی فرداروزی! می‌تواند ذهن طراحان توسعه‌ی کرمانشاه را به شدت تحت تأثیر قرار دهد و آنها را در همان خاکریز خیالیِ اول ناامید نماید.

 ▫️در چنین زمانی جای زیرمجموعه‌ی معاونت سیاسی-امنیتی استانداری کرمانشاه کجاست؟ متأسفانه یکی از حوزه‌هایی که در این گونه موارد زیر سوال است، همین بخش است. ای کاش به جای مشغول شدن به کارهای غیر ضروریِ«همین خوب است» و «همان خوب نیست» و بازی‌های «فرزندخوری!» به این نکته توجه کنند که باید با عینک واقع‌بینانه، استان کرمانشاه را بازشناسی کرد تا تحلیل مؤثران همیسایه‌های جنوبی و شرقی استان، بیش از این فرصت‌های جدی توسعه را از استان کرمانشاه نگیرد. هنوز بسیاری از ناظران با نگرانی به فرصت‌های معنوی و مادی «اربعین» می‌نگرند. اگر مؤثران این حوزه‌ها با ذهنی ذکی و هوشیار همه امور را با مهندسی ویژه واکاوی و تحلیل نمایند، گرمخانه‌های تهران و... از نام کرمانشاهیان لبریز نمی‌شود. 

▫️مردم در این دایره بازی می‌خورند. چون مدیران مدبر و دلباخته‌ی بومی کرمانشاهی مدام قربانی کوتوله‌ها و زد و بندها می‌شوند و در معاملات پنهان گروهها و منافع تیره‌ی آنان مجال عرض اندام نمی‌یابند و آنان که نقش مهمی در اداره امور اقتصادی، سیاسی و فرهنگی این دیار دارند، اولویتشان هرگز «مردم» نبوده و نخواهد بود. 

▫️یکی فاکتورهای اساسی این حوزه،عدم آشنایی بنیادین مدیران غیر بومی با ظرفیتهای اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی و هنری این دیار مظلوم است که این سالها، حتی آشنایی تصمیم گیران با جغرافیای زبانی کرمانشاه نیز یک آرزو شده است. عزیزانی که حتا خود را از وجود یک مشاور آگاه بومی بی‌نیاز می‌دانند. اگر چنین می بود، دیگر مجال فرصت سوزی از «فرزندخوران» کوتوله گرفته می شد.

▫️بعلاوه‌ی هر آنچه گفته شد، راه ها در این استان تاریخی ظاهراً به تاریکی می‌خورد اما همواره در باطن معادلات پنهان اقتصادی_سیاسیِ برخی گروه‌ها این راه ها به اتوبان تبدیل شده و آنچه نادیدنی است، کرمانشاه و کرمانشاهی است. آیا این طور نیست؟!
اطلاعات شما ذخيره شود ؟