فرهنگ و هنر غرب کشور ( زیر نظر هفته نامه ی صدای آزادی )
امروز: پنجشنبه، 18 شهريور 1389 مطابق با Thursday, September 9, 2010 ساعت 6:19 PM
قبلی »
خبر
« بعدی
روز نامه نویسی به خون دل


398 سال است كه نخستين روزنامه چاپي جهان (1605 ـ بلژيك ) به رؤيت انسان باسواد رسيده است تا از مظاهر روزمره زندگي تا هزار توي پنهان قدرت سياسي پرده بردارد. عبرت ها بياموزد و انسان هاي تشنه اطلاعات را به چرخه ي اطلاع رساني امروز رهنمون سازد. روزگاري كه آن را عصر انفجار اطلاعات مي ناميم. هر اندازه اسناد مكتوب همانند كتاب و روزنامه در جامعه اي بيشتر نشو و نما كند آن جامعه ، زنده و پرتلاش ظاهر مي شود و به همان نسبت به اتفاقات پيراموني خود بي اعتنا نبوده و از سر مطابقت با اصوليكه انسان به آن پايبند است ، جامعه اي پويا ، نقاد و با بينشي پيشرو در خدمت مردم قرار مي گيرد. با اين مقدمه مي توان حدس زد كه اصحاب رسانه مكتوب چه مسئوليت سنگيني را بر دوش خود حمل مي كنند. از سويي پيروزي انقلاب اسلامي جرقه بزرگ عصر جديد براي به چالش كشيدن قدرت سياسي و اجتماعي را دردل هاي مردم كشور روشن كرده است ، اما از سويي دست نشريات براي نقد قدرت و مديران همواره باز نيست و اين يك آسيب اجتماعي است.
مرحوم ميرزاده عشقي مي گويد : » روزنامه نگاري ما ، روزنامه نويسي به خون دل است.« شايد مراد وي چه از منظر مشكلات اقتصادي و چه از زاويه نگاه سياسي كه با نقد قدرت آغاز مي شود و اين قلم اضافه مي نمايد ، مشكل بزرگ روزنامه نگاري كشور و كرمانشاه ، عدم به كارگيري اصول حرفه اي و تخصصي روزنامه نگاري است. نشريات كرمانشاه بعضاً به اين مهم نمي پردازند و رويدادهاي اجتماعي را با هنر علم و تخصص در نياميخته و از آن وسيله اي براي درست ارائه كردن و به نتيجه رساندن موضوع استفاده نمي كنند. مديريت نشريه » صداي آزادي « به عهده ي انساني خوش فكر و از آن مهمتر داراي ذهن سيال و پوياي ادبي و شاعري است كه مي تواند ابزار مهمي براي رسانيدن پيام به مخاطب باشد و اين خود يك ويژگي و امتياز برتر است.
نگارنده همواره از مطالعه اشعار و متون به قلم ايشان خرسند بوده و از آن مدير عزيز مي خواهم همكاران تلاشگر » صداي آزادي « را به اصول مهمي كه به اشارتي در مقدمه فراهم آمد رهنمون سازد تا نام بلند و عزيز صداي آزادي در حد لوگوي مهم ، بيش از پيش در منظر ديد مخاطبان قرار گيرد. از هيچ نقدي نهراسيد هر نقدي حتي اگر از سر انصاف هم نباشد قابل تأمل است و اين گزاره اساسي مي تواند هر نشريه اي را به سرمنزل مقصودش برساند. نشريه صداي آزادي طي دوره فعاليت خود از امتياز ارزنده نشر الكترونيكي بهره جسته و انديشه ي خود را در دنياي مجازي اينترنت معرفي كرده است. اين هفته نامه اخبار و تحليل هاي خود را به مرحله ي قابل قبولي رسانيده ، به عنوان مثال تجزيه و تحليل علل ناكامي هاي شوراي شهر كرمانشاه را مي توان از عناصر برجسته تحليل يك خبر دانست كه از ابزار مصاحبه نيز استفاده كرده است.
مدير مسئول محترم با ايجاد يك سايت اختصاصي در عرصه ي ادب ، شعر و فرهنگ به مجموعه ي عناصر مهم فرهنگي توجه ويژه اي داشته است . برادر خوبم آهنگرنژاد عزيز سالگرد تأسيس هفته نامه ي صداي آزادي برايم نويد روشن ماندن چراغي در شب تاريك است. اين چراغ هماره تابناك و نور افشان باد.

نظرات [1]
آزادكرمانشاهي    پنجشنبه، ۴ بهمن ۸۶ :: ۳:۰۲ بعدازظهر
دورود-من ازتوده عام هستم.وعاشقانه براي فرهنگ مادريم دل ميسوزانم؟گمان كنم دردرا ميدانيد؟ومسلما درمان با شما توده خاص بايدباشد!؟ديگران نكاشتندتامابخوريم!؟حال كه شمادل ميسوزانيدوآگاه نيزهستيد.شمابكاريدتاآينده گان به شما ببالند.كارراكه كردآنكه تمام كرد.
URL:





اطلاعات شما ذخيره شود ؟
RSS 1.0 :: RSS 2.0 :: RSD :: ATOM
تمامي حقوق اين سايت متعلق به مجله اينترنتي بلوط است.
هرگونه اقتباس يا برداشتي بدون ذکر ماخذ ممنوع است.
دایر شده توسط نگاه نرم