چهارمين سالگرد انتشار هفته نامه استاني "صداي آزادي" در كرمانشاه فرصتي است مغتنم تا ضمن تبريك و خسته نباشيد به مديران و دست اندركاران آن ، قدري نسبت به جايگاه مطبوعات محلي بحث كنيم . آفات زيادي مطبوعات محلي را تهديد مي كند كه به بسياري از آنها جسته و گريخته پرداخته شده است ، اما آنچه كمتر بدان توجه شده اين است كه :
اولا مديران محلي نقش و جايگاه مطبوعات محلي در افزايش ميزان بالندگي جامعه را جدي نمي گيرند و حتي در برنامه ريزيهاي محلي ، به ويزه برنامه ريزيهاي فرهنگي ، مديران مسئول مطبوعات را كاملا ناديده ميگيرند .
از سوئي ديگر مطبوعات محلي ، نقش محلي خود را خرد مي انگارند و قصد تقليد از مطبوعات كشوري را در سر مي پرورانند و همين باعث شده كه اقبال خوانندگان به آنها كم و كمتر شود. آسيب ها و مشكلات و موانع جوامعي كه مطبوعات محلي در آن انتشار مي يابد ، كم نيستند و نيز تنها مسائل سياسي نيستند كه متاسفانه با نگاهي شتابزده به اوراق مطبوعات منتشره در استان ميبينيم كه سهم مسائل سياسي بيش از ديگر مسائل است و حتي اگر به مسائل ديگر پرداخته مي شود ، باز از زاويه سياست مورد تجزيه و تحليل قرار ميگيرند و سوم اينكه مطبوعات محلي بيش از حد وابسته به مديران دولتي هستند و همين موضوع نيز باعث مي شود تا ميزان خوانندگان آنها به شدت تنزل يابد .
مطبوعات محلي بايد بدانند كه خوانندگان آنها ، افراد فهيم و خردمندي هستند و وقتي نظاره ميكنند كه مطبوعات مثلا از مديري كه ناكارآمد بوده ، دفاع كرده و قصد دارند از او انسان شايسته و كار آمد بسازند و اورا به نقد جدي نمي كشند ، در دل مي خندند و در ذهن خود عدم اعتماد به نشريه و رسانه را تقويت مي كنند و اين گناه مطبوعات محلي است كه اعتماد اجتماعي را خدشه دار مي كنند.
خوشبختانه تا آنجا كه من هفته نامه صداي آزادي را شناخته ام و مدير مسئول آن كه شاعر نام آشنا و از دوستان خوب بنده است كه دغدغه فرهنگ و هنر را دارد ، سعي داشته تا موارد گفته شده فوق را در خصوص اين نشريه كمرنگ كند . صفحات ادبي اين نشريه نشان از اين دارد كه صداي آزادي مي خواهد صداي رساي هنر، ادب و فرهنگ استان باشد كه از اين زاويه مي توان آن را نشريه فعالي دانست . اما واقع امر اين است كه همه مطبوعات محلي نياز به تعامل بيشتر دارند . در عهد جواني وعده تدوين منشور رسانه اي استان را دادم كه بايد گفت تدوين اين منشور نيازمند همكاري همه مديران مسئول مطبوعات استان كرمانشاه است كه در اينجا پيشنهاد ميكنم " انجمن صنفي مديران مسئول " مطبوعات استان داير تا اين انجمن مسئول تدوين اين منشور گردد تا شايد بتوان خون تازه اي در رگ مطبوعات استان دميد . همه ما نيازمند آموزشهاي نوين و شيوه هاي كارآمد تر براي استحكام جايگاه مطبوعات و نقش ارزنده آنها در تربيت افكار عمومي و بالندگي فرهنگي جامعه هستيم . بار ديگر براي دست اندركاران نشريه صداي آزادي و دوست عزيز و شاعر فرزانه جناب آقاي آهنگر نژاد آرزوي سربلندي و توفيق مضاعف دارم .
دورود- سالهاست كه ميانديشم زبان كردي در كرمانشان حرا اينقدر كم رنگ شده؟؟!! دلايل بيشماري دارد يكي از آنها نبود رسانه ها!؟ و بي تفاوت بودن روشنبينان يا روشنفكران!؟ البته اگرمعناي روشن فكررا بدانند؟؟كه نميدانند!! اگرميدانستند وظيفه ي خودرا كه فرهنگ سازيست وپايه ولباس هرفرهنگي زبان است! بخوبي طي ميكردند.روشنفكران ما مثل استادان درويشيان و معيني كرمانشاني و ديگراني كه شما ميشناسيد من نه؟؟تا به معروفيت رسيدن خرح خود را از توده ي مردم سوا كردندوبه تهران رفتند!!؟؟پس فرهنگ وزبان مادري وميراث قومي و....را بكي حواله بدهيم؟تا بماند؟؟مگرنميدانيم بيشمارهستندكه در تلاشندكه غيريك قوم ديگراقوام كمرنگ كمرنگترشونداين ميراث پهلوي اول است براي بازماندهگانش؟؟