دو شعر از فرهادکریمی در مجله ی siirden dergisi ترکیه
دو شعر از فرهادکریمی در  مجله ی siirden dergisi ترکیه
پُشت به چراغ قرمز
خواب می رود
دست های من در دست های تو
از اینجا به بعد
یک نیمه خالی دارم در خلوت خیابان از سمت خودم
به هر کجا که شما فکر می کنید
رفته
...
دو شعر از فرهادکریمی در شماره ی temmuz-Agustos ۲۰۱۵ مجله ی siirden dergisi ترکیه

FARHAD KARIMI (۱۹۸۰, İRAN)  
Farsçadan çeviren: Tahereh Mirzayi

H O Ş Ç A K A L
Sana doğru
Bana doğru
                   Geliyordu nasıl da bir bahar kokusu çiçek ve çimenlerin
Bu hayat eksikten bir şeyi vardı bir sabah
Ve bu olayın haberi  gerçekleşiyordu
Bir dairenin merkezinde      döner     oturuyorsun
Ve ne kadar "ben" senden sonraki satırlarda
Okunmamış gazetelerin arkasında unutuluyordu
Ruhumu kendi inzivasında  yavaşça yığıp yontuyor bir okur
Su döküldü başımızdan geçti
Bu yanımdan biraz seni dinlesem dedim
Neredeydi
Tam da bir yazgının yarısında yazdı
H o ş ç a k a l



KIRMIZI IŞIĞA  SIRTINI ÇEVİRMEK
Uyuşuyor
Ellerim ellerinde
                    Burdan sonra
Boş yerim var   sokağın tenhasında yanımda
Nereyi düşünseniz
                                    Gitmiştir
Işığın kırmızısı her zamanki gözlerime
                                                                   Yıllardan
Bir taşın çağında
Bir dinozorun zamanında


Geldiniz ve dediniz
"ey sen, ben"
Yüzünüzün ifadesi
                                  Yüz yüze   karşı karşıya
Konser veriyorsunuz  ya da alıyorsunuz
Bu kadar kişisel olan konuda
Simdi
         Buyurun
Bir kaç sandalye burda oturuyor

(bu konuşma tam yedi sene ve yedi ay ve yedi gün ve yedi... başlamıştır ve muhtemelen başka yediye kadar da sürecektir)       Arşiv

خ د ا ح ا ف ظ
سمتِ من
سمتِ تو
می آمد عجب بوی بهاری   گل و سبزه زاری
این زندگی از کم چیزی داشت در یک صبح
و خیر این حادثه در اتفاق بود
در مرکز یک دایره     نشسته ای دوار 
و چقدر من در سطر بعد تو
جا می ماند پشت روزنامه های باطله
خواننده ای روح من را آهسته در انزوا می خورد و می تراشد
آب افتاد از سرِ ما گذشت
این پهلو گفتم تو را کمی حرف گوش کنم
کجا بود
درست در نیمه های یک سرنوشت نوشت
   خ د ا ح ا ف ظ


پُشت به چراغ قرمز
خواب می رود
دست های من در دست های تو
از اینجا به بعد
یک نیمه خالی دارم در خلوت خیابان از سمت خودم
به هر کجا که شما فکر می کنید 
                                           رفته
قرمزی چراغ در چشم های همیشگی من
                                از سالها          
                                        در عصر یک سنگ
                                      یا لحظه ی یک دایناسور
آمدید و گفتید:
«ای تو، من»
حالت چهره ی شما
   چهره به چهره    رو به رو
کنسرت می دهید یا می گیرید
در این مساله ی کاملا شخصی
حالا
بفرمایید
تعدادی صندلی اینجا نشسته است
[این سخنرانی دقیقا هفت سال و هفت ماه و هفت روز و هفت و .............. است که شروع شده و احتمالا همین هفت دیگر طول می کشد] آرشیو  














    

نظرات [۳]
یکشنبه، ۲۵ مرداد ۱۳۹۴ :: ۰۸:۱۱
بسیار زیبا وخواندنی
سه شنبه، ۲۰ مرداد ۱۳۹۴ :: ۰۵:۲۳
درود بسیار خرسند شدم از این ترجمه ی بسیار عالی . درخشیدن جناب فرهاد کریمی در ادبیات معاصر از ضروریات جامعه ی ادبی ماست. ما اشعار بسیار ضعیفی داریم که آفتابی کردن اشعار قوی و با انرژی می تواند جای خالی خیلی از آن ها را پر کند. در جایی می خواندم که یک نفر معروف نه محبوب یک مجموعه شعر چاپ کرده که حتی یکی هم به درد شعریت نمی خورد. به همین خاطر خودم هم تحقیقی کرده و بسیار ناامید شدم از انتشاراتی که چنین ضعیف و حقیر عمل می کنند. طی چند سال دیگر من فکر نمی کنم که اشعار به درد بخوری داشته باشیم با این وضعی که پیش می رود. آدم های پولدار خطرناک تراز هر چیزی هستند. باید از سم این آدم ها ترسید. برایت جناب فرهاد کریمی عزیز و محجوب بهترین ها را از خداوند متعال خواهانم. الهی که همیشه زنده و سرزنده باشید.
چهارشنبه، ۱۴ مرداد ۱۳۹۴ :: ۱۸:۰۵
چه عالی شعر آقای کریمی واقعا بین المللی ست
اطلاعات شما ذخيره شود ؟