ئه‌گه‌ر شکیا کۊزه‌ێ که‌وێ،... / یک شعر هشت هجایی کُردی از جلیل آهنگرنژاد
ئه‌گه‌ر شکیا کۊزه‌ێ که‌وێ،... / یک شعر هشت هجایی کُردی از جلیل آهنگرنژاد
ئه‌گه‌ر شکیا کۊزه‌ێ که‌وێ ،
ئه‌گه‌ر دلد ته‌نگ بۊ شه‌وێ،
له شار خه‌م حاشا بکه
بال خه‌یالد وا بکه
سه‌رێ بکیشه ئاسمان
وه به‌رزیه‌یل که‌شکه‌شان
...

کۊزه‌ێ که‌و
جلیل آهنگرنژاد

ئه‌گه‌ر شکیا کۊزه‌ێ که‌وێ ،
ئه‌گه‌ر دڵد ته‌نگ بۊ شه‌وێ،
له شار خه‌م حاشا بکه 
بال خه‌یاڵد وا بکه 
سه‌رێ بکیشه ئاسمان 
وه به‌رزیه‌یل که‌شکه‌شان
هساره‌ێ وه ته‌نیا دۊنی 
خه‌نه‌ێ وه رۊ دنیا دۊنی 
دۊنی هشار هشاره‌سه 
دنیا وه‌فر و  په‌ژاره‌سه 
ئه‌ما یه‌کێ ئاساره‌سه 
راێ ئێ شه‌وه‌یله چاره‌سه 
***
ئه‌گه‌ر شکیا کۊزه‌ێ که‌وێ ،
ئه‌گه‌ر دڵد ته‌نگ بۊ شه‌وێ ،
ئۊشم به‌و‌ره‌و واران وه کوو ڵ !
ئاگر مه‌رام گیان وه کوو ڵ !
 شه‌و ها شان شیوه‌ن که‌ره‌و 
خوه‌ر ها شان ئاگر به‌ره‌و 
ئاگربه‌ره‌یل ! ئاگر به‌ره‌یل !
ئاگربه‌ره‌یل پاێ دجه‌یل !
ئه‌ر ئاشق سوو بۊن بچن 
تا باڵ بێستۊن بچن 
دل به‌ن وه گیس دووسه‌وه 
تا  تاف ئوقیانووسه‌وه 
دنیا له نوو ئاوا بکه‌ن !
ده‌روه‌چه‌گه‌ێ «سوو» وا بکه‌ن!
***
ئه‌گه‌ر  شکیا کۊزه‌ێ که‌وێ ،
ئه‌گه‌ر  دڵد ته‌نگ بۊ شه‌وێ ،
چه‌و گل ده وه‌ێ  بان زه‌ۊا 
منا ، خوه‌دا ، ئه‌ۊا ، یه‌ۊا 
له شار که‌س مه‌زانه‌گان 
سه‌ر بنه قه‌ێ درانه‌گان 
ئۊشن یه‌کێ واران وه شان
پر له عه‌تر ره‌یحان و گیان 
مانای خه‌وِ مه‌ردم زانی 
فه‌راشه‌ێ ها له گیرفانی 
درانه‌گان هه‌م وا که یدن
خه‌م له‌ی هووزه ئاوا که یدن 
***
ئه‌گه‌ر شکیا کۊزه‌ێ که‌وێ ،
ئه‌گه‌ر دلد ته‌نگ بۊ شه‌وێ ،
به‌و بۊن بۊچگ بۊچگ بۊچگ
هانه سه‌ر سه‌ف مه‌لۊچگ 
تا «سوو» له ئێره خوه‌ر بێه‌ێ 
له رووژ نوو خه‌وه‌ر بێه‌ێ
یه‌ێ ده‌ف وه‌ره‌و واران بچن 
یه‌ێ ده‌ف وه‌ره‌و داران بچن 
یه‌ێ ده‌ف وه‌ره‌و که‌و ئاوه‌گان  
یه‌ێ ده‌ف وه‌ره‌و رێژاوه‌گان 
***
ئه‌گه‌ر شکیا کۊزه‌ێ که‌وێ،
ئه گه ر دڵد ته‌نگ بۊ شه‌وێ،
وه پا،وه ده‌س، وه گیان بچوو
تا مال وه فره‌گان بچوو 
تا سه‌رده‌وا جاگان بچوو
تا تاف ده‌ریاگان بچوو 
ئه‌ر  که‌فته هۊرد یه‌ێ چه‌وێ،
به‌ش کرد له گیانه‌گه‌د ته‌وێ،
چۊ شێته لێوه‌گان له‌یل ،
جوور مه لۊچگه‌یل وه‌یل،
هایده سه‌ر سیم سیه‌ێگ،
مه‌جلس ته‌رحیم سیه‌ێگ،
بۊشه دلد له‌ێوا نیه 
خوه‌ر له‌ێ که‌له ئاوا نیه 
ها ها کوره مه‌جنوون له‌یل !
پر بوو  له تاف ئه‌لوه‌نه‌یل 
تا گه‌ر شه‌وێ ئاوا بکه‌ی
 له‌ێره منه‌ی سووما بکه‌ی
خوه‌ر له‌ێ که‌له‌یله جا بکه‌ی 
له زڵم شه‌و حاشا بکه‌ی 

🔹زمستان ۱۳۸۶ کرماشان

نظرات [۲]
شنبه، ۰۸ آبان ۱۳۹۵ :: ۲۳:۴۲
همه شعر جالب بود بخوصوص اینها ئه‌گه‌ر شکیا کۊزه‌ێ که‌وێ ، ئه‌گه‌ر دلد ته‌نگ بۊ شه‌وێ ، به‌و بۊن بۊچگ بۊچگ بۊچگ هانه سه‌ر سه‌ف مه‌لۊچگ تا «سوو» له ئێره خوه‌ر بێه‌ێ له رووژ نوو خه‌وه‌ر بێه‌ێ
شنبه، ۰۸ آبان ۱۳۹۵ :: ۲۳:۴۰
سلام واقعن شیرینو دلچسب بود . دستتان درد نکنه
اطلاعات شما ذخيره شود ؟