صدای آزادی / شماره / اردیبهشت ۱۳۹۲

از سقوط شیرین فراز تا تبانی راهیان؛
فوتبال کرمانشاه را به ۴ سکه فروختند
جلیل آهنگرنژاد: ورزشی نیستم اما نمی توانم ننویسم. با قواعد بازی در حد تخصصی آشنا نیستم اما در بستر فرهنگی بالیده ام که حساب دو دو تا چهارتایش را از کرمانشاهی ها ی با غیرت و  پهلوانان و شجاعان عرصه ی ایثارش  شناخته ام. این مردم، تلخی های فراوانی را چشیده اند . حتی فرود شیرین فراز را بارها لمس کرده اند و به پیروزیهای کم فروغش در سالهای نه چندان دور افتخار نموده اند. همه را دیده اند ، شنیده اند، چشیده اند و صبورانه تحمل کرده اند و به شعارهای توخالی مدیران نیز شادمان گشته اند. نام شهرشان را با این تیم گره زده اند تا در بوق و کرنای رسانه ها به دنبال اعتباری باشند. این،حق مسلمی است که کرمانشاهیان به ویژه جوانان پرشورش همواره به آن دل خوش بوده اند .
شیرین فراز را با تلخی های بی شمارش فراموش کردیم  تا برای یافتن راهی تازه با راهیان راهی شویم این بار نیز وعده ها و شعارها سر برآوردند تا مشتی دل خوشی را در فضا بپراکنند اما دیدیم تنها نامی عوض شد بی نشانی از هر اعتبار و خوشنامی. در هفته هایی که نام راهیان کرمانشاه در خاکستر خبرهای تکراری گم می شد ناگهان خبری تازه سر برآورد تا اعتبار از دست رفته را دوباره به یادمان بیاورد و آبروی فوتبال این دیار به چهار سکه بهار آزادی فروخته شود . صعود نکردیم ولی سقوطی تحقیر آمیز نصیبمان شد.شاید برای مردم کرمانشاه دیگر تیم فوتبالی به نام راهیان اهمیتی نداشته باشد اما این مضافٌ الیه آشنا -کرمانشاه - را نباید بیش از این بی اعتبار کرد. در اینجا با چند نکته می توانیم همراه باشیم.
۱-وقتی نام کرمانشاه با تیمی گره می خورد ، هم مسئولین و هم مردم از دو سو باید برای اعتبار این نام بکوشند . یادمان نمی رود در برنامه ی نود سال های از این پیش، همان مربی جنجالی سال های دور و نزدیک(کریمی) که با فرمان کریمی به کرمانشاه آمد چه واقعیت هایی را با طنز مطرح نمی کرد! و چگونه می خواست به ناظران آگاه گوشزد کند که این« بازی کریمی » با «بازی فوتبال » همخوانی ندارد. چرا که توان مالی فرمان کریمی و مدیریتش جوابگوی اداره ی تیمی به نام شیرین فراز نبود. مسئولان نیز در آن زمان همراهانی جدی برای وی نبودند.
۲- بی شک باید با فرهنگ تیمداری همسو شویم .باید از تیم هایی مثل تراکتور سازی تبریز و هوادارانش درسهای بسیاری بیاموزیم و این گونه فرهنگ ها را در جامعه ی ورزشی مان نهادینه سازیم. وقتی فرهنگ نهادینه شد ، از آن پس تیم داری کنیم.
۳-از همه مهمتر اعتبار شهر و دیاری است که از سال های دور تا به امروز کرمانشاه یا کرماشانش می . این مضافٌ الیه مظلوم را به هر نامی که شایستگی اعتبار باستانی اش را ندارد اضافه نکنیم.
اطلاعات شما ذخيره شود ؟