برای حضرت مهدی (عج)
عشق از غم انتظار معنا شده است
شب با رخ آفتاب فردا شده است
هر چند تمام روزها منتظرند
تقویم به روز جمعه زیبا شده است
این شیفتگان زهر طرف منتظرند
مجنون صفت آیینه به کف منتظرند
ترسم که به ما فرصت دیدن نرسد
اهل ملکوت صف به صف منتظرند
چشم که سرا پای وجودش اشک است
اندوه دلش آتش و دودش اشک است
در خانه ی انتظارت انداخته است
فرشی که تمام تار و پودش اشک است
به گل و به آب و پرنده به باغ و رود سلام
به هست و نیست به هر بود یا نبود سلام
بهار آمده وسال نو مثال دو دوست
به این دو یار صمیمی بگو درود سلام
شکوفه های تبسم نشست بر لب باغ
به عطر گل که دل از عابران ربود سلام
به خانه های قدیمی و بوی کاهگلش
اجاق روشن و آن کنده ها و دود سلام
کنار سفره نشسته است مادرم آرام
به او که چشم مرا بر جهان گشود سلام
کنار هم سرصحبت گشوده سبزه وسیب
وشمع از ته دل می کند به عود سلام
به رنگ و بوی نشسته به گونه های درخت
کنون به کوری چشم و دل حسود سلام
حسین احمدی محجوب
با عشق سلام دوست در ناشكيبي ِ أسمان خسته از آوار ِ همیشگی ِ سفر با حسي چند وجهی پارادوکسیکاال به روزم که: تازه این ابتدای ویرانی ست چراغت بر چشم یاعلی