چرا از استاد طاهر یارویسی تجلیلی شایسته نکردیم؟ چنگیز اقبالی
چرا از استاد طاهر یارویسی تجلیلی شایسته نکردیم؟ چنگیز اقبالی
صدها نفر از برجستگان هنری ما باید در کنج انزوا و فراموشی بدون دریافت کمترین قدرشناسی از جانب ما سر بر سینه خاک بگذارند. چرا اینگونه بی تفاوت در آستانه بحران و حتا فروپاشی فرهنگی فقط به نظاره نشسته ایم. از هنرمندان برجسته این دیار کسی سراغی نمیگیرد. کسی نمی پرسد استاد سید جلال الدین محمدیان با آن آواز حریرگونش کجاست. چرا در اوج و به یکباره ناپدید میشوند.
 سال ۱۳۹۱ از طرف مسؤولان استان خراسان و شهرستان خواف سفارش ساخت سردیسی از استاد "عثمان محمدپرست" نوازنده برجسته دوتار خراسانی به من سپرده شد. مراسم در تالار شمس تهران. با حضور چهره های ملی به خوبی برگزار شد و آن روز حالت وجد و سرور دوتار نواز خراسانی را میشد دید که متاثر از مراتب قدرشناسی و احترام حاضرین در تالار، گاه میگریست و گاهی لبخند بر چهره اش نقش می بست. 

 ▫️همانجا بود که حسرت این موضوع گریبانگیرم شد که چرا ما هیچوقت از استاد بی بدیلی چون "طاهر یارویسی" در مراسمی از این دست آنگونه که شایسته مقامش بود تجلیل نکردیم. این گردهمایها بارها برای هنرمندانی از سراسر کشور برگزار شده اما دریغ از ما که این همه اساتید برجسته  در  کرمانشاه داریم و هرکدام سرامد هنر خود در زمانه اند اما آنجا که وطیفه ما به عنوان شهروندان کرمانشاهی میرسد هیچگاه در مقام قدرشناسی آنگونه کە شایسته  مقام هنرمندانمان بوده بر نیامده ایم.

 ▫️شاهد این مدعا حضور ده تن از نامداران عرصه های گوناگون کرمانشاهی در کنگره  مشاهیر کرد  دانشگاه کردستان بود. کسانی که هیچگاه در زادگاه خود آنگونه که شایسته است قدر ندیده اند. براستی متولیان فرهنگی استان، نخبگان دانشگاهی و فعالین حوزه فرهنگ که کم هم نیستند چرا هیچ مطالبه جدی در این زمینه ندارند.

 ▫️چندها نفر از برجستگان هنری ما باید در کنج انزوا و فراموشی بدون دریافت کمترین قدرشناسی از جانب ما سر بر سینه خاک بگذارند. چرا اینگونه بی تفاوت در آستانه بحران و حتا فروپاشی فرهنگی فقط به نظاره نشسته ایم. از هنرمندان برجسته این دیار کسی سراغی نمیگیرد. کسی نمی پرسد استاد سید جلال الدین محمدیان با آن آواز حریرگونش کجاست. چرا در اوج و  به یکباره ناپدید میشوند.
🔸انتشار در صدای آزادی / شماره ۵۵۵

اطلاعات شما ذخيره شود ؟