مردم به برگ‌های کاهی روزنامه‌ها همچنان ایمان‌دارند! / جلیل آهنگرنژاد
مردم به برگ‌های کاهی روزنامه‌ها همچنان ایمان‌دارند! / جلیل آهنگرنژاد
تیر، درست به هدف خورد. اگر این کار را نمی‌کردیم، آب از آب تکان نمی‌خورد! یعنی لودرها کار خودشان را می‌کردند، پیمانکار هم احتمالاً سیگاری به لب گاهی به رهگذران لبخند معنی‌داری می‌زد و ما هم گاهی به یک پُل سیمانی یا فلزی چشم‌غُره می‌رفتیم. آن وقت در مقابل آیندگان شرمسار می‌ماندیم. به همین سادگی!

صدای آزادی: تیر، درست به هدف خورد. اگر این کار را نمی‌کردیم، آب از آب تکان نمی‌خورد! یعنی لودرها کار خودشان را می‌کردند، پیمانکار هم احتمالاً سیگاری به لب گاهی به رهگذران لبخند معنی‌داری می‌زد و ما هم گاهی به یک پُل سیمانی یا فلزی چشم‌غُره می‌رفتیم. آن وقت در مقابل آیندگان شرمسار می‌ماندیم. به همین سادگی!

هدف مشخص بود و بسیاری از دغدغه‌مندان عرصه فرهنگ -از دانشگاهیان آگاه گرفته تا فعالان فرهنگی و اجتماعی همه و همه- با شوقی آگاهانه و البته دردمندانه برای کاری مانا همصدا شدند و آب از سرچشمه بسته شد تا بگویند: «فعالان فرهنگی شهر تاریخی اسلام آباد تنها نیستند.» در این میان اتفاقی ویژه افتاد؛ یکی دو رسانه‌ی مکتوب با مجموعه‌ای از رسانه‌ای‌‌های مجازی قد عَلَم کردند تا صدای رسای این همه انسان آگاه باشند.

به درستی فهمیدیم در روزگاری که بسیاری از معادلات مدیریتی و غیره دست به دست هم داده‌اند تا رکن چهارم دموکراسی، روزهای خوبش را با خواب‌هایی ناشناس عوض کند و در میان روزنامه نگاران شرافتمند، عده‌ای ناکارآمد، بازی «بُرد بُرد» فرهنگی_رسانه‌ای را به باختی ناعادلانه تغییر دهند، هنوز می‌توان به تأثیرگذاری ویژه‌ی رسانه‌های مکتوب و مجازی ایمان آورد.

هنوز مردم به برگ‌های کاهی روزنامه‌ها ایمان دارند و این یک اصل مهم در جامعه‌ای است که برخی از تئوریسین‌هایش راه را گاه به بی‌راهه می‌برند.همانهایی که تئوری‌های «مرگ رسانه‌های مکتوب» را بدون درنظر گرفتن شخصیت اجتماعی_تاریخی جامعه بزرگ ما به طور ناقص ترجمه می‌کنند...

در این میان، اگر چه خلاء اطلاع‌رسانی، برای حکمرانی«اپ»ها فرصتی تازه‌تر ساخته‌است، اما به دلیل شخصیت ژله‌ای برخی از گردانندگان‌شان در جامعه‌ی ایرانی نمی‌توان آنها را ستون محکم اطلاع رسانی دانست. شک نداریم که دنیای آینده از آنِ «مجازی‌نشین»هاست اما تا ظهور امپراطوری رسمی آنان، فعلاً به زمان نیاز داریم.

تپه‌ی تاریخی«چیاگاوانه» اسلام آباد نقطه‌ای شکوهمند برای تآثیرگذاری رسانه‌های مکتوب و مجازی بود. نمی‌توان یکی را به نفع دیگری کنار زد. براستی که این دو توانستند معادلات ناقص مدیران عمرانی استان را به هم بزنند. این دو، با یک تیر دو نشانه را زدند؛ هم یکی از تاریخی‌ترین آثار غرب ایران را نجات دادند و هم ثابت کردند که می توانند همراه با آگاهان جامعه بر تصمیمات غلط تصمیم‌سازان، خط قرمز بکشند تا کسی بی‌گدار به آب نزند و به ریشمان نخندد و بعدها دنبال نوشداروی پس از مرگ سهراب نگردیم!

 

اطلاعات شما ذخيره شود ؟