کرمانشاهیان از استاندار «اقدام و عمل» می خواهند / از خواب گران خواب گران خواب گران خیز
seda 462.jpg


🔹کرمانشاهیان در سال اقتصاد مقاومتی از استاندار «اقدام و عمل» می خواهند
🔶از خواب گران خواب گران خواب گران خیز

♦️هفته نامه صدای آزادی: اگر چه اصولا در تیتر نباید کلمات تکراری وجود داشته باشد، اما بر خلاف عادت معهود، برخی از تکرارها می توانند «بیدارکننده» باشند.  مصرعی را از اقبال لاهوری شاعر برجسته پاکستانی که مصداق حال این روزهای استانِ من است، بی کم و کاست آورده ام تا شاید راوی رنج هایی باشد که مردم این سامان می کشند. استانی که مدیرانش انگار به خوابی گران رفته اند.
🔸به گواه تمام مصادیق، هیچ گاه در کرمانشاه این گونه دچار «رخوت زدگی مدیران» نبوده ایم. اصلا فلسفه مدیریت انگار در این استان با تمام قواعد مدیریت در هر جایی از این سرزمین پهناور و این جهان گسترده فرق می کند. برخی از مدیران کل انگار مادرزاد مدیر به دنیا آمده اند و بی هیچ تحرکی سالهاست بر میزهایشان تکیه کرده اند. میزهایی که خسته از مدیران تکراری، آرزومند نیروهای پرتحرک و شایسته اند. بهار می آید،اینها هستند. پاییز از راه می رسد اینها هستند. احمدی نژاد باشد، هستند. روحانی باشد، هستند و آنچنان قواعد بازی برای ماندن آموخته اند که هیچ «توپی» تکانشان نمی دهد. برخی از مدیران ادارات مهم در حوزه توسعه استان نیز از آن سوی بام افتاده اند. ادارات فرهنگی از ارشاد گرفته تا میراث و ... بیش از هر چیز «گوشت قربانی» اند. برخی مدیران ناتوان این پتانسیل بزرگ فرهنگی استانی را تا مرز صفر درجه پیش برده اند و اگر درست دقت شود، به سادگی می بینید که نایی برای نفس کشیدن ندارند. 
🔸به عنوان مثال می توان به نکته ای اشاره کرد: کرمانشاه جزو معدود استان هایی است که از میراث فرهنگی غنی و مهمی برخوردار است. چرا در معرفی این استعدادهای مهم توریستی کوتاهی شده است. در طول چندین و چند سال این حوزه عرصه حضور مدیرانی بوده که برای بهره گیری از این امکان ویژه، کار قابل توجهی نکرده اند و حالا فردی مدیریتش را بر عهده گرفته که کمترین تخصصی در این حوزه ندارد. شکی نیست که مدیر کنونی از تجربیات بالای مدیریتی برخوردار است اما یک کارشناس حقوق طبیعتاً تخصصی در حوزه میراث فرهنگی ندارد. اگر به پست هایی که در طول دولت اعتدال برای این شخص در نظر گرفته شده نظری بیفکنید، می توانید حدس بزنید که انتخاب مدیران در این استان چقدر تخصصی است! ابتدا قرار بود به سنقر برود و فرماندار شود. حواشی عجیبش بماند. شایعه مدیرکل سیاسی شدنش مدتی در رسانه ها پیچید. بعداً به عنوان مدیر کل دفتر امور روستایی و شوراهای استانداری منصوب شد و در نهایت به سوی میراث آمد. این چرخه تغییرات را ببینید و قضاوت کنید که مدیران ما چقدر بر اساس تخصص بر مسند نشسته اند!. تنها بالایی نیست که این گونه بالا نشین شده و باز مدیریت بر شانه اش نشانده اند. در حوزه های دیگر هم اوضاع اینچنین است. با این حساب شاید توقع ناظران از مدیران کل و مدیریت ارشد خیلی بالا نرود.
مرزنشینی برای استانی مثل کرمانشاه بایستی شاهراه بسیاری از تحولات مثبت باشد. اما متأسفانه در این حوزه هم بسیار ضعیف عمل شده است. مرز بین المللی خسروی آن ابهت گذشته را در رقابت با مهران و ... از دست داده است. مرز پرویز خان هم به گونه ای دیگر با بیماری خاص مدیریتی روبروست. چه کسی باید بتواند با طرح های بی مفید رونق دوباره ای به این امکان بزرگ تجاری در مرزها بدهد. آمارهای غلط گمراه کننده درباره صادرات و واردات نمی تواند مرهم زخم استانی مظلوم و مقاوم باشد که در کلام بزرگان نظام از آن به عنوان سینه ستبر ایران اسلامی نام برده می شود. 
🔸عدم بکارگیری پتانسیل های سرشار مدیریتی بومی و عادت به مدیران تکراری از دیگر آفت های حوزه های مختلف مدیریتی استان است. به عنوان مثال آیا در این استان عریض و طویل با این همه استعداد انسانی، نیروی تازه نفسی به چشم نمی آید که برای تغییرات مدیران فقط تن به جابجایی یکی دو مدیر در سطح نازل  داده می شود؟ چه کسی باید پاسخگو باشد؟ آیا مهمترین دلیل برای انتخاب و یا انتصاب یک مدیر توانا نصب چند پلاکارد در انتخابات به نفع فلان و یا بهمان است؟ یا اتصال به جریانی که هیچ کارنامه ی مثبتی در این استان نداشته است ؟ و یا ....
🔸«کاشفان فروتن شوکران» از یک سو و «سروران حوزه ی هنر» از دیگر سو با خیال تخت، سالهاست که «هستند!» اما نگرانیم که این «بودن» ها بیش از هر چیز شکل و رنگ حاکمان این سالهای عرب را بگیرد و در پی جانشین از میان نسل بعدی خود باشند. بر این مشکلات، مشکل مدیران پروازی را هم بیفزایید. آن هم مدیرانی که باید برای آموزش و توسعه استان به جنگ بیکاری بروند.
🔸اینان در حاشیه امن عجیبی به روزمرگی افتاده اند. حاشیه امنی که بخش اعظم آن را شاید مردمان نجیب این سامان به آنان داده اند. وقتی که مردم با «مطالبه گری» بیگانه اند، باید منتظر اتفاقات ناخوشایند دیگری هم بود. این عنصر مطالبه گری را حتی در رسانه ها و تریبون های خاص دیگری از دست داده ایم.
🔸نکته ای که دردآور تر به نظر می رسد این است که مدیریت استان دریچه های اطلاع رسانی را بر مردم بسته است. گزارشی از عملکرد مجموعه مدیریتی به بیرون نمی رسد. حوزه اطلاع رسانی به گونه ای تعطیل است و پاسخ به رسانه ها برای مدیران، به هیچ وجه مهم تلقی نمی شود. 

seda462-1.jpg
🔸بخش تلخ تکراری این سالها در قصه کرمانشاه این است که همیشه مقام اول کشور را از حیث «کم برخوردار، بیکار و....» کسب کرده ایم. اما همچنان با «مطالبه گری» بیگانه ایم. استاندار محترم تا امروز، چه کار مفیدی انجام داده است؟ با بررسی تیتر خبرهایی که با نام دکتر رازانی گره خورده ، بیشتر به یک سری مسائل کلی و گاه فلسفی برمی خوریم و در هیچ کدام از تیتر خبرهایش بویی از امید به مشام نمی رسد. عناوینی که در این اطلاع رسانی حرفی از «اجرا» نیست. کی قرار است طرح های اجرایی استاندار محترم را ببینیم؟ 
🔸رازانی که آمد، بسیاری را امیدوار کرد که می تواند آب رفته را به جوی باز گرداند اما این ماهها نشانه ی خوبی از عملکردش دیده نمی شود. یا اصلا کاری صورت نمی گیرد یا اگر کاری هست، حلقه مفقوده ای در این بین وجود دارد. اگر چه گاهی به شوخی گفته می شود که از معدود کارهایش در این استان، تغییر «مدیر بحران» بود و حضور برادرخانمش در نزدیکترین اتاق به دفتر استانداربعد از این خبر آمد، اما در لایه های پنهان این جملات، حقایق تلخی نهفته است: مردم تغییر می خواهند. مردم تحول می خواهند! مردم امید را به معنای واقعی آن می خواهند و... 
🔸مردم می خواهند مدیران استانی از رخوت زدگی رها شوند و اگر گرفتار خواب آشفته ای هستند، بیدار گردند. در یک کلام، مردم در سال اقتصاد مقاومتی که رهبر معظم انقلاب بر آن تاکید بسیار دارند، اقدام و عمل می خواهند . بگذارید همان مصراع معروف اقبال لاهوری را خطاب به مدیریت ارشد استان تکرار کنم که : «از خواب گران خواب گران خواب گران خیز» . مردم صبور این استان مدیران بیدار می خواهند.

اطلاعات شما ذخيره شود ؟